ما سه نفر (خاطرات علی موسی‌زاده سرباز وظیفه گردان 105 تیپ 292 زرهی دزفول در دوران دفاع مقدس)

کتاب ما سه نفر علی موسی‌زاده، این کتاب روایتی مستند از دوران دفاع مقدس است که با تکیه بر یادداشت‌های روزانه و تقویم‌های جیبیِ نویسنده در سال‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۶۱ تدوین شده است. این اثر فراتر از یک خاطره‌نگاری ساده، به تحلیل وضعیت کشور در آغاز جنگ، نابرابریِ تجهیزاتیِ رزمندگان ایران در مقابل حمایت‌های گسترده جهانی از ارتش بعث، و ایثارگری‌های فراموش‌نشدنیِ مردم در شهرهایی چون خرمشهر و دزفول می‌پردازد.

نویسنده که خدمت سربازی خود را در جبهه‌های جنوب گذرانده، با زبانی صادقانه، به بیان مظلومیت کهنه‌سربازان، جانبازان و شهدا پرداخته و تلاش کرده است گوشه‌ای از حقیقتِ دفاع مقدس را نه در توصیف خشونت جنگ، بلکه در بازنماییِ جلوه‌های عشق به میهن به تصویر بکشد.

برشی از کتاب 

سال 1359 مدت دو ماه آموزشی ما تمام می‌شد.

چند روز قبل از آن مسئولین گروهان خصوصاً همان نظامی مأمور از سپاه، در مراسم به سربازان گفت: کسانی که داوطلب رفتن به جبهه باشند.

آنها را به جبهه اعزام می‌کنیم و با تقاضای آنها من راضی به رفتن به جبهه شدم و تصمیم قطعی خودم را گرفتم.

برای تقسیم شدن بین واحدهای رزمی کشور، در میدان مراسم و رژه پادگان به ستون پشت سر هم ایستادیم.

جایگاه میدان رژه، رو به طرف جنوب بود و سربازان در مقابل جایگاه به ستون ایستاده بودند.

فرمانده پادگان در پشت میکروفن قرار گرفت و شروع به سخنرانی کرد.

دقیقاً به یاد ندارم که ریز سخنرانی او چه بود.

 اما این عبارت را دقیقاً از سخنرانی او به یاد دارم که با نشان دادن نظامی با لباس نیروی زمینی ایستاده در سمت چپ جایگاه به سربازان گفت: 150 نفر داوطلب رفتن به جبهه، برای لشکر 92 زرهی اهواز می‌خواهیم.

کسانی که داوطلبند مقابل نماینده لشکر 92 زرهی اهواز بایستند.

آنچه در این کتاب می‌خوانیم

• تا اعزام به خدمت سربازی

• روزهای پادگان 06 تهران

• روزهای کرخه نور

• عملیات فتح‌المبین

• عملیات بیت‌المقدس

•  اسلحه‌ای که جا ماند

• ادامه‌ی زندگی با روزهای سربازی