مجموعه داستان صندلی سوم

کتاب مجموعه داستان صندلی سوم نوشته‌ی مصطفی شاهین‌زاده،صندلی سوم روایتی رازآلود و روان‌شناسانه از سفرهایی است که در ظاهر ساده‌اند، اما هرکدام زخمی، خاطره‌ای یا رازی پنهان را با خود حمل می‌کنند. در مرکز داستان، فرهاد قرار دارد؛ راننده‌ای که روزگاری روان‌شناس بوده و حالا در مسیرهای شبانه، شنونده‌ی ناگفته‌های مسافرانی می‌شود که هرکدام از چیزی در گذشته یا درون خود فرار می‌کنند. این کتاب با فضایی عاطفی و پرتعلیق، از تنهایی، سکوت، اضطراب و مواجهه‌ی انسان با خودش سخن می‌گوید؛ جایی که «صندلی سوم» فقط یک جای خالی در ماشین نیست، بلکه نمادی از خاطرات، حرف‌های نگفته و حضور پنهان آدم‌ها در زندگی یکدیگر است.

برشی از کتاب 

بارون نرمی روی شیشه‌های ماشین می‌چکید. فرهاد دست‌هایش روی فرمان، از پشت آینه وسط، چشم به خیابان دوخته بود.

حوالی خیابان یوسف‌آباد بود. شب بود؛ اما از اون شب‌هایی که یه‌جوری با دلت گره می‌خوره، که بی‌دلیل آدم رو می‌کشه تو خودش.

با خودش گفت: یه شب دیگه، یه صندلی دیگه، یه قصه‌ی تازه.

در ماشین بی‌صدا باز شد. مردی سوار شد؛ شق‌ و رق، کت‌وشلوار اتوخورده، شال خاکستری، عینک فلزی، و یه بوی تلخ عطر که توی ماشین پخش شد.

مرد گفت: سلام، شب‌به‌خیر.

فرهاد گفت: سلام آقا، شبتون آروم… آدرستون بیمارستانه درسته؟

– بله، بیمارستان آرمان.

چشم‌های مرد خسته بود؛ نه از خواب، از یه چیز عمیق‌تر. از اون خستگی‌هایی که به استخون آدم نفوذ می‌کنه.

فرهاد حس کرد مسافرش از اونهاست که حرفاشون موندگار می‌شن.

چند دقیقه گذشت، بعد دکتر شروع کرد.

– عجیبه! تهرون پر از نور و هیاهوئه، ولی انگار این شهر داره رو نرده‌ها راه می‌ره.

فرهاد لبخند کمرنگی زد.

– تهرون خودش یه اتاق عمله آقا، همش بوی بی‌حسی و بخیه است.

دکتر کوتاه خندید،

– بی‌حسی! دقیقاً.

من جراح عمومی‌ام، بیست‌ساله بخیه می‌زنم به تن آدم‌ها؛ ولی جامعه… جامعه داره خونریزی داخلی می‌کنه.

من هیچ‌کاری نمی‌تونم براش بکنم.

آنچه در این کتاب می‌خوانیم 

• صدایی در صندلی سوم

• سایه‌های صندلی سوم

• چیزی که گم شده بود، ته دل

• مهر بی‌ضمانت

• ثروت، زندگی، درد

• جای خالی حرفی که گفته نشد

• جناب مدیرکل خیابان‌ها

• تکّه‌ای از ماه

• کسی که نبود

• آدرس اشتباهی