انتشارات اهورا قلم| وارد شوید| ثبت نام کنید

دلیل نامگذاری تولد حضرت علی (ع) به عنوان روز پدر

دسته‌بندی: مقالات
تاریخ: 3 بهمن 1402
بازدید: ۱۴۴

حضرت علی (ع) در تاریخ 13 رجب متولد شد و این روز به نام روز پدر اعلام شد اما چه کسی می داند علت نامگذاری روز تولد حضرت علی به روز پدر چیست؟

دلیل نامگذاری تولد حضرت علی (ع) به عنوان روز پدر

 

13 رجب مصادف با سالروز تولد حضرت علی (ع) است که به یُمن زادروز مولای متقیان، این روز مبارک را روز پدر نامیده اند. حضرت علی (ع) در دامان نبی مکرم اسلام پرورش یافت بنابراین نمونه کاملی از انسانیت و اسوه و الگویی کامل برای مردان مسلمان است.

تولد حضرت علی (ع) در شهر مکه معظمه و در داخل خانه خدا (کعبه) واقع گردید. قبل از حضرت علی و بعد از او فضیلت تولد در خانه کعبه، برای هیچ کسی پدید نیامد و خدای متعال تنها ایشان را به چنین امتیازی کرامت نمود.

زندگی پربرکت مولود کعبه سرشار از علم و تقوا، حماسه و جوانمردی، ایثار و احساس مسئولیت، مظلومیت و اقتدار بود و فضیلت های بی شمار او را در نمی توان توصیف کرد.

 

چرا روز تولد حضرت علی (ع) روز مرد و روز پدر نامگذاری شده است؟

امام علی (ع) بهترین همسر برای دخت نبی و بهترین پدر برای فرزندانش بود. او فرزندانی نیکو تربیت نمود، فرزندانی که هر یک اسوه و الگویی والا برای مسلمین هستند. امام علی (ع) پدر مهربانی برای یتیمان بود و شبانه برای آنان طعام می برد.

 

حضرت محمد (ص) خود و حضرت علی را پدران امت اسلام قلمداد نمود و فرمود:

أنا وعَلِیٌّ أبَوا هذِهِ الامَّه ( من و علی، پدران امت هستیم ) ( کمال الدین:ص 261 ح 7 )

زندگی و سیره حضرت علی (ع) به قدری آموزنده و جذاب است که هر مرد مسلمانی در جهان او را تحسین کرده و الگوی خود قرار می‌دهد. بنابراین انتخاب روز تولد اولین امام ما شیعیان به عنوان روز پدر بی دلیل نبوده است و در این روز شایسته است تمامی افراد از پدران خود برای تأمین معاش زندگی و نشان دادن راه و رسم زندگی تشکر و قدردانی کنند.

 

تولد حضرت علی (ع) و رشد او در دامان پیامبر

امام علی(ع) در سیزدهم رجب سال سی ام «عام الفیل» در خانه خدا متولد شد. مادر او فاطمه بنت اسد و پدرش ابوطالب، از نخستین اسلام آورندگان بودند. ابوطالب بعد از مرگ عبدالمطلب سرپرستی حضرت محمد صلی الله علیه و آله را بر عهده گرفت و چون آن حضرت به پیامبری رسید از او حمایت نمود.

فاطمه مادر امام علی نیز مانند مادر دلسوز برای پیامبر بود، بنابراین تولد امام علی (ع) از پدر و مادری شایسته و تربیت او در دامان پیامبر سبب شد او به الگویی برای مردان جامعه اسلامی تبدیل شود.

امام علی(ع) از کودکی در مکتب تعلیم و تربیت رسول خدا(ص) قرار گرفت و همواره در رنج ها و سختی ها، یاور و مشاور رسول اکرم(ص) بود. امیرالمومنین علی (ع) نخستین کسی بود که به پیامبر ایمان آورد. تربیت او در دامان پیامبر باعث شد که او فضائل اخلاقی را از ایشان بیاموزد و همیشه طوری رفتار کند که اسوه ای برای دیگران باشد.

 

امام علی در وصیتنامه باشکوه خود درباره یتیمان فرمود:

«اللَّهَ اللَّهَ فِی الْأَیْتَامِ فَلَا تُغَیِّرُوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا تضیعوا [یَضِیعُوا] بِحَضْرَتِکُمْ فَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ یَقُولُ مَنْ عَالَ یَتِیماً حَتَّی یَسْتَغْنِیَ أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ بِذَلِکَ الْجَنَّهَ کَمَا أَوْجَبَ اللَّهُ لِآکِلِ مَالِ الْیَتِیمِ النَّار؛ (بحارالأنوار، ج ‏42، ص 199)

درباره یتیمان از خدا بترسید. مبادا که گرسنه بمانند و در جمع و جامعه شما تباه شوند من از پیامبر خدا شنیدم که می فرمود:اگر کسی یتیمی را، تا آنجا که بی نیاز شود، سرپرستی کند خداوند به پاداش این کار، بهشت را بر او واجب می کند. چنانچه اگر کسی مال یتیم را بخورد، خداوند- سوختن در- آتش را بر او واجب می فرماید.

 

ساده زیستی:

حضرت علی (ع) درآمد خوبی از کار و تلاش خویش در زمین‌ها و نخلستان‌ها داشت، اما همه آنها را در راه خدا انفاق کرده و به کمترین چیزها قناعت می‌کرد و بسیار ساده می‌زیست.

 

حضرت علی (ع) فرموده است:

به خدا سوگند تن پوش خود را چندان وصله کرده ام که از وصله کننده اش شرم دارم. روزی گوینده ای به من گفت:آیا زمان دور افکندن آن فرا نرسیده است؟ و من گفتم:دور شو، که هنگام بامداد، از مردم شب رو سپاسگزاری می شود (یعنی نتیجه این رنج من در آینده مورد تمجید قرار خواهد گرفت). امیرالمومنین(ع) پنج سال حکومت کرد و در طول این مدت آجری بر آجر و خشتی روی خشت ننهاد و زمینی را به خود اختصاص نداد و درهم سفید و دینار سرخی به ارث نگذاشت.

 (المناقب ابن شهر آشوب، ج2، ص95)

 

حضرت صادق(ع) فرموده است:

حضرت امیرالمومنین به هنگام وضو گرفتن اجازه نمی‌داد کسی برایش آب بریزد و می‌فرمود:دوست ندارم در نمازم به درگاه خدا کسی را شریک قرار دهم.

(علل الشرایع، ج1، ص 323)

 

در تفسیر قشیری آمده است:

هرگاه وقت ادای نماز می رسید، رنگ چهره امیرالمومنین تغییر می یافت و بر خود می لرزید. وقتی به او می گفتند: این چه حالت است؟ می‌فرمود:هنگام ادای امانتی رسیده است که بر آسمان ها و زمین و کوه ها عرضه شد و آنها از حمل آن سرباز زدند و انسان این بار امانت را برداشت. (المناقب، ج2، ص 124؛ الاحزاب، آیه 72)

برچسب‌ها:

ahoora

دیدگاه‌ها

رفتن به بالای صفحه

اطلاعات

خدمات

  • سفارش استخراج مقاله از پایان‌نامه
  • سفارش ترجمه
  • سفارش چاپ کتاب
  • سفارش مشارکت در نگارش پایان‌نامه
۹۱۶۶۴۱۵۸۹۴
با ما در تماس باشید

تمام حقوق این وب‌سایت متعلق به انتشارات اهوراقلم است.